Η αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών στο αμερικανικό Κογκρέσο άσκησε πίεση προς την κυβέρνηση, ζητώντας να σταματήσει η διαχρονική αποφυγή τοποθέτησης σχετικά με τις πυρηνικές δυνατότητες του Ισραήλ. Παρότι εδώ και πολλά χρόνια κυκλοφορούν πληροφορίες ότι το ισραηλινό κράτος διαθέτει πυρηνικό εξοπλισμό, καμία επίσημη αρχή δεν έχει παραδεχθεί δημόσια κάτι τέτοιο.
Πολλές αναφορές συνδέουν την έναρξη του ισραηλινού πυρηνικού προγράμματος με την περίοδο του 1960, ωστόσο η χώρα επιμένει να κρατά ασαφή στάση γύρω από το θέμα. Η πολιτική αυτή επιτρέπει στο Ισραήλ να αποφεύγει τόσο την επιβεβαίωση όσο και την κατηγορηματική διάψευση των ισχυρισμών που αφορούν πιθανή κατοχή πυρηνικών όπλων.
Η συζήτηση αναζωπυρώθηκε μετά από επιστολή περίπου τριάντα Δημοκρατικών βουλευτών, οι οποίοι απαίτησαν περισσότερη διαφάνεια από την Ουάσιγκτον. Η παρέμβασή τους έγινε στον απόηχο της επιλογής του Ντόναλντ Τραμπ να στηρίξει στρατιωτικά το Ισραήλ στην αντιπαράθεση με το Ιράν. Βασικό επιχείρημα για τη σύγκρουση αποτέλεσαν οι υποψίες ότι η Τεχεράνη χρησιμοποιεί το πολιτικό πυρηνικό της πρόγραμμα ως μέσο για την απόκτηση πυρηνικού οπλισμού.
Συγκεκριμένα δήλωσαν ότι: «Δεν μπορούμε να αναπτύξουμε συνεκτικές πολιτικές μη διάδοσης στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών πυρηνικών προγραμμάτων του Ιράν και των πολιτικών πυρηνικών φιλοδοξιών της Σαουδικής Αραβίας, διατηρώντας παράλληλα μια επίσημη πολιτική σιωπής σχετικά με τις δυνατότητες πυρηνικών όπλων ενός βασικού παράγοντα στον συνεχιζόμενο πόλεμο» προσθέτοντας πως: «Ζητάμε να απαιτήσετε από το Ισραήλ να συμμορφωθεί με τα ίδια πρότυπα διαφάνειας που οι ΗΠΑ αναμένουν από οποιαδήποτε άλλη χώρα που επιδιώκει να αναπτύξει ή να διατηρήσει δυνατότητες πυρηνικών όπλων».
Μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου απαίτησαν από τον υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, να δώσει μέχρι τις 18 Μαΐου ξεκάθαρες εξηγήσεις σχετικά με τη στρατιωτική ισχύ του Ισραήλ στον πυρηνικό τομέα.
Παρά τις πιέσεις αυτές, θεωρείται δύσκολο η Ουάσιγκτον να εγκαταλείψει τη μέχρι τώρα τακτική της. Οι αμερικανικές κυβερνήσεις, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία, αποφεύγουν διαχρονικά να ανοίξουν δημόσια συζήτηση γύρω από το συγκεκριμένο θέμα και διατηρούν χαμηλούς τόνους για κάθε σχετική πληροφορία.
